Her yıl 10-16 Mayıs tarihleri arasında kutlanan Engelliler haftası yalnızca , bir farkındalık haftası değildir .

İnsan olmayı empatiyi  ,sevgiyi ve toplumsal vicdanı yeniden hatırlama zamanıdır. Çünkü engellilik , sadece bireylerin yaşadığı fiziksel ya da zihinsel bir durum değildir. Asıl mesele, toplumun buna nasıl baktığıdır.

Engellilik`; doğuştan ya da sonradan meydana gelen fiziksel, zihinsel , görme işitme veya farklı gelişimsel durumlar nedeniyle bireyin günlük yaşamında bazı zorluklarla karşılaşmasıdır .Ancak unutmamalıdır ki hiçbir birey eksik değildir.

Eksik olan bazen anlayış ,bazen sabır ,bazen de toplumsal duyarsızlıktır. Bugün engelli bireylerin yaşadığı en büyük sorunların başında ön yargılar gelmektedir. Bir çok insan onları acınacak bireyler olarak görmekte ya da hayatın içinde aktif rol almayacaklarını düşünmektedir .Oysa eğitim  verildiğinde fırsat sunulduğunda ve destek olunduğunda engelli bireylerin başaramayacağı hiçbir alan yoktur .

Sanatta, sporda ,eğitimde ,iş hayatında ve sosyal yaşamda büyük başarılara imza atan binlerce özel birey bunun en güçlü kanıtlarıdır. Engelli bireylerin yaşadığı sorunlar yalnızca fiziksel engellerle sınırlı değildir. Kaldırımların uygun olmaması ,toplu taşıma araçlarının eksiklikleri ,eğitimde fırsat eşitsizliği, iş hayatında dışlanmaları ,günlük yaşamlarını zorlaştırmaktadır .Ancak bu sorunların çözümü mümkündür .

Daha erişilebilir şehirler kapsayıcı eğitim sistemleri ,istihdam desteği ve bilinçli bir toplum anlayışıyla bu engeller büyük ölçüde aşılabilir. Bu süreçte ailelerin yaşadığı zorlukları da görmezden gelemeyiz. Engelli bireylerin aileleri çoğu zaman hem maddi hem de manevi büyük sorumluluklar taşımaktadır. Yorgunluk  , yalnızlık hissi ekonomik sıkıntılar ve gelecek kaygısı onların omuzlarındaki görünmeyen yüklerdir .

Bu nedenle sadece engelli bireyler değil, ailelerine de psikolojik destek eğitim ve sosyal destek sağlanmalıdır .Çünkü güçlü aileler güçlü bireyler yetiştirir. Toplum olarak yapmamız gereken en önemli şey onları hayatın içine dahil etmektir. Bir engelli bireyi görmezden gelmek yerine yanında olmak anlamaya çalışmak ve eşit yaşam hakkını savunmak gerekir. Onlara ayrıcalık değil; eşitlik sunulmalıdır.

ÇÜNKÜ gerçek medeniyet en dezavantajlı bireye gösterilen saygıyla ölçülür. Unutmayalım ki hepimiz birer engelli adayıyız. Hayatın ne getireceği bilinmez bu yüzden bugün göstereceğimiz sevgi yarın bize umut olur. ASIL ENGEL; bedensel değil, zihinlerdeki ön yargılardır. Sevgi , merhamet ,empati ,birlik duygusu ile hem birey hem toplum olarak bütün engelleri aşabiliriz. Çünkü birlikte yaşamak birlikte güçlenmekten geçer.