Demokratik bir ülkede vatandaşın görevi sorunlarını dile getirmek, yöneticilerin görevi ise o sorunlara çözüm üretmektir. Ancak ne yazık ki günümüzde hak arayan, mağduriyetlerini duyurmaya çalışan ve demokratik tepkisini ortaya koyan vatandaşların karşısına çoğu zaman çözüm masaları değil, güvenlik barikatları çıkarılmaktadır.

Ekonomik sıkıntılar altında ezilen emekliler, ürününün karşılığını alamayan çiftçiler, işsizlikle mücadele eden gençler, çevresini ve yaşam alanlarını korumaya çalışan yurttaşlar seslerini duyurmak istediklerinde ilk yapılması gereken onları dinlemek ve taleplerini anlamaya çalışmaktır. Çünkü halkın sesi, demokrasinin temelidir.

Ancak son yıllarda giderek yaygınlaşan bir anlayışla, sorunların nedenlerini araştırmak yerine sorunları dile getirenlere müdahale edilmektedir. Meydanlarda çözüm bekleyen insanların karşısına TOMA'lar çıkarılmakta, biber gazı sıkılmakta, tazyikli su kullanılmakta ve zaman zaman sert müdahaleler yaşanmaktadır. Oysa hiçbir ekonomik kriz gazla çözülmemiştir. Hiçbir sosyal sorun copla ortadan kaldırılmamıştır. Hiçbir mağduriyet tazyikli suyla giderilememiştir.

Devletin gücü, vatandaşına uyguladığı baskıyla değil, vatandaşının güvenini kazanabilmesiyle ölçülür. Güçlü devlet, eleştiriden korkan değil; eleştiriyi dinleyen devlettir. Güçlü yönetim, itiraz edenleri susturan değil; itirazların nedenlerini ortadan kaldıran yönetimdir.

Unutulmamalıdır ki hak aramak anayasal bir haktır. Vatandaşın sesini yükseltmesi, ülkesine ve geleceğine sahip çıkmasının bir göstergesidir. Halkın taleplerini duymak yerine onları bastırmaya çalışmak, sorunları çözmek değil, sadece görünmez hale getirmeye çalışmaktır. Oysa görünmeyen sorunlar yok olmaz; aksine büyür ve derinleşir.

Bugün ülkemizin ihtiyacı daha fazla kutuplaşma değil, daha fazla diyalogdur. Daha fazla baskı değil, daha fazla katılımdır. Daha fazla güvenlik tedbiri değil, daha fazla sosyal adalettir. Çünkü demokrasi yalnızca seçim sandığından ibaret değildir; aynı zamanda vatandaşın yönetime sesini duyurabilmesidir.

Yönetenler şunu unutmamalıdır: Halkın sesini bastırmak geçici bir sessizlik yaratabilir, ancak halkın sorunlarını çözmek kalıcı bir toplumsal huzur sağlar. Tarih boyunca toplumlar baskıyla değil, adaletle yönetildiklerinde güçlenmişlerdir.

Sorunları dile getiren vatandaşları susturmak değil, onları dinlemek gerekir. Çünkü demokrasinin özü budur. Gaz değil çözüm, baskı değil diyalog, korku değil adalet kazanmalıdır.